Menu
Το τραπέζι έπρεπε να είναι εκεί που είναι ο καναπές
13/02/2014 Σχέδια

Οδηγούσε εκείνος, ο επιπλάς, κι εγώ καθόμουν πίσω, κρατώντας το βαλιτσάκι με τα σύνεργα και κείνο το «μαραφέτι» που φτιάχναμε με υ­λικά της επίπλωσης, από την Κύπρο. Ο Στέλιος θα ‘παίρ­νε το τρένο και μετά την επιχείρηση των επίπλων θα μας περίμενε σ’ ένα προκαθορισμένο σημείο ανάμεσα στο σταθμό του Ν. Ηρακλείου και της Ν. Ιωνίας. Σε όλο το σπίτι τα έπιπλα είναι τοποθετημένα σε λάθος θέσεις, το τραπέζι έπρεπε να είναι εκεί που είναι ο καναπές . Το σωστό σχέδιο είναι αυτό
Δεν πέρασαν ούτε δέκα λεπτά κι άρχισε να μπουρινιάζει. Πίσω από την Πάρνηθα ακούγονταν κιόλας τα πρώτα μπουμπουνητά. Ο ουρανός πήρε να βαραίνει. Μύριζε βροχή σε καψαλισμένο πριονίδι. Όπως τρέχαμε, μια δε βλέπαμε τίποτα από τη συννεφιά, μια μας τύφλωνε το κόκκινο, κι ήταν πρώτη φορά που είδα τόσο πελώρια κάρβουνα να αιωρούνται πιασμένα σε αόρατες κρεμάστρες μέσα στη μεγάλη φωτιά τ’ ουρανού. Τα αποτρελαμένα τζιτζίκια βιάζονταν να τα πουν όλα πριν από την καταιγίδα. Το χώμα και οι κόκκινες πευκοβε­λόνες έκαιγαν σαν σκουριασμένες λαμαρίνες.

"1" Comment
  1. Ασημίνα Ιγγλέζου

    Είναι γεγονός ότι αυτό το θέμα με την τοποθέτηση των επίπλων μέσα στον χώρο, το έχω αντιμετωπίσει κι εγώ. Στο καινούριο μας σπίτι στην Πεντέλη τα έπιπλα μπήκανε αρχικά σύμφωνα με το σχέδιο τοποθέτησης που είχε κάνει μια διακοσμήτρια που είχαμε απευθυνθεί. Αφού μπήκαμε στο σπίτι και δεν μου φαινόταν σωστό, την μια σκόνταφτα στον καναπέ, την άλλη μου φαινόταν το τραπέζι πολύ μακριά από την κουζίνα. Τελικά ψάχνοντας το θέμα με την βοήθεια μιας γνωστής μου που ασχολείται από χόμπι με την διακόσμηση, βρήκαμε την ιδανική θέση κάθε επίπλου στον χώρο και το τώρα το καθένα είναι εκεί που πρέπει.

Comments are closed
*