• Η μοιραία κατάληξη των συνθέτων

    Το πόδι του τραπεζιού του. Ανα­τρίχιασα. Είχε ακόμα μέσα του σκιές χρωματικές. Ήταν απίστευτο. Κανονικά θα έπρεπε η αργή σύνθεση να είχε φτάσει ήδη στο κάθισμα του, με τη μοιραία κατάληξη των συνθέτων. Κι όμως κουνούσε το ά­κρο του. Και μάλιστα με πίεση. Είχε δύναμη. Από που την α­ντλούσε; Είχα μείνει άναυδος. Τα υφάσματα του ήταν το ίδιο στεγνά και ανέκφραστα όπως και πριν από λίγο. Δε μαρτυρούσαν κανέ­να συναίσθημα. Όταν το σφίξιμο στο καπάκι μου δυνάμωσε, κα­τάλαβα ότι κάτι συμβαίνει. Έδειχνε να αναλαμβάνει αντί να βυ­θίζεται στην ακαμψία. Κάτι άρχισε να αναδεύεται μέσα στην ο­μίχλη που είχε κατακυριεύσει το νου μου.
    Οι βέργες! Το είχε προβλέψει. Είχε μαντέψει τι τον περίμε­νε. Ναι, οι βέργες. Θα πρέπει να περιείχαν κάποιο αντίδοτο. Μου είχαν μιλήσει γι’ αυτό οι άνθρωποι που μου πούλησαν το βερνίκι. Πολυουρεθάνη ή κάπως έτσι. Ο μάστορας ήταν φαρμακο­ποιός. Το ήξερε, ήμουν σίγουρος. Η ελπίδα φτερούγισε μέσα μου. Με όλη τη θέρμη της ψυχής μου προσευχόμουν να σωθεί.


    2 responses to “Η μοιραία κατάληξη των συνθέτων”


    • Βολίοτης

      Όταν οι βέργες με το χρώμα απλώνονται πάνω στα επιπλα, τότε χρώματα είναι τέλεια, γιαυτό πάντα πρέπει να προσέχουμε τα σαλονια γωνιες που είναι ότι πρέπει για το σπίτι αυτό.


      • Ειρήνη Κολιδά

        Συμφωνώ και επαυξάνω τα σαλόνια γωνίες στο κατάστημα Sanfos είναι τα καλύτερα σε όλη την Αθήνα, όλα τα σαλόνια της Sanfos είναι καλής ποιότητας σε πολύ καλές τιμές, το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα έπιπλά τους. Το κατάστημα Sanfos έχει έπιπλα καλύτερα κι από το wayfair.