Recent Updates

Our latest news

Μολις ειχαν αγορασει επιπλα

Kι όμως  άκουσα πάλι ένα ελαφρύ τρίξιμο από τον καναπέ: Μη! Μη! και τράβηξε το μαξιλάρι προς το παράθυρο. Κι οι δυο μας απαρνηθήκαμε αυτό το επεισόδιο, σαν να μη συνέβη ποτέ, έχουμε μια ευαισθησία όσον αφορά τα έπιπλα. Μετά ήταν και η αλλαγή υφάσματος στον γωνιακό καναπέ. Έχει πάρει κάποιες ιδέες από ένα καλό site με πολύ καλές ιδέες σχετικά με το έπιπλο : https://www.epiplou-sxedio.eu
Είναι απρόβλεπτη. Συχνά με τη συμπεριφορά της απορυθμίζει τον μηχανισμό στο τραπέζι. Ένα βράδυ η σύνθεση τοίχου, με α­φορμή το μοιραίο μπλέξιμο του με την βιτρίνα, μας πήγε για έπιπλο στο Πόρτο Ράφτη. Πήγαμε, είδαμε σε μια έκθεση επίπλων στην άκρη του λιμανιού κι όταν πή­γαμε να φύγουμε μετά τη μία, η Ολγα, εντελώς απρο­ειδοποίητα, γδύνεται στο κάθισμα και μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων μας δίνει μια βουτιά στην πισίνα της κατοικίας.

επιπλο tv

ΤΟ Επιπλο τηλεορασης

Γελούσε έντονα και καλούσε τις άλλες κοπέλες να την ακολουθήσουν: Ε! Ελένη, Μαρία, ε­λάτε! Ο επιπλοποιός σαστισμένος έστρεψε το βλέμμα του στον κατακίτρινο διακοσμητή κι έτσι αποσβολωμέ­νοι κι οι τρεις βλέπαμε τις γυναίκες μας να ξεφωνίζουν ολοτσίτσιδες μες στο μαύρο της πισίνας. Κοίτα ρε, φώναξε έκπληκτος ένας περαστικός στο διπλανό του, θα ‘ταν πιωμένοι κι αυτοί. Αλλά όχι είχαν μόλις αγοράσει έπιπλα. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο όταν κάποιος αγοράζει νέα έπιπλα, να κάνει σαν τρελός από την χαρά του, έτσι και οι κοπέλες που μόλις είχαν αγοράσει τα έπιπλα τους είχανε αυτό το αυθόρμητο ξέσπασμα, το βρίσκω πολύ χαριτωμένο.

η ξυλινη της ο­ψη

Ένας ίσκιος που τον σέρνει το ίδιο βραδινό αεράκι που κυματίζει τούτη την ώρα τις κουρτίνες, μακριά, στα δωμάτια της δικής μου πατρί­δας, ένα λευκό, φεγγαρίσιο σώμα, που επιπλέει στη νύ­χτα, φωσφορίζει στο σκοτάδι, ιονίζει το χώρο, μυρμηγκιάζει με ηλεκτρισμό τα μόρια του αέρα και κυβερνά τ’ αερικά της νύχτας, ελαφρός καναπές, να αψηφά το νό­μο της βαρύτητας, ίδιο αιθέρας, ακούω τα βουβά της πέλματα, και, τώρα φτάνει πρώτη η ξύλινη της ό­ψη, ύστερα η καρέκλα της, παραβιάζοντας κάθε αρχή της οπτικής και της αισθητικής, παίρνω τηλέφωνο : Sanfos. Κι όμως αλλαγή ταπετσαρίας δεν έχει, μ’ ένα σε­ντόνι μισοριγμένο στο κρεβάτι της ανέμελα κι αδιάφορα στο κορμί της, γυμνή σαν είναι ξέντυτη, κι ολόγνμνη ντυμένη, άλαλη σφίγγα, σκάει ακόμα κι αυτήν τη νωχελική νύχτα που ανυπομονεί να σπάσει τη σιωπή της, κάθεται τώρα στην πολυθρόνα κι ασάλευτη αφουγκράζεται ήχους που εγώ δεν ακούω, κι ύστερα αφήνει το βλέμμα της ν’ ακολουθή­σει κάποιον στο σκοτάδι που εγώ δεν τον βλέπω, μετά αλλάζει στάσεις, μια κάθεται στις διπλωμένες της γάμπες,

Οι πορτες του πολυ καλου μπουφε

Επιτέλους, δεν ανήκω σ’ αυτούς που πιστεύουν αποκλειστικά στη μία και μοναδική θεότητα που κατοικεί ανάμεσα στα πόδια της γυναίκας. Υπάρχουν και τα κρεβάτια με τα ανετα στρώματα. http://www.googlebusinesscards.com/
Ανοίγοντας με την ηλεκτρονική του κάρτα την πόρ­τα της σουίτας του σκεφτόταν επίμονα, θαρρείς κι ήθε­λε να δεσμεύσει τον εαυτό του, απόψε κλείνω τους λο­γαριασμούς μου με το παρελθόν.
Πήγαινε πέρα δώθε, άνοιγε κι έκλεινε πόρτες του πολύ καλού μπουφέ. Του ‘πεφτε βαρύ μια βραδιά σαν την αποψινή να ξαναπεί τα ίδια και τα ίδια σε μια γυναίκα, βαριόταν τη φτιαχτή ατμόσφαιρα, την επανάληψη των χιλιοπαιγμένων ρόλων και των υποσχέσεων που δεν τηρούνται ποτέ. Εδώ και καιρό τίποτα δεν του φαινόταν πιο ηλίθιο κι αντιαισθη­τικό από τις φάτσες των ερωτευμένων ζευγαριών. Εί­χε πείσει τον εαυτό του πως καμιά έκπληξη δεν του επιφύλασσε κανένα κρεβάτι. Γνώριζε με την πρώτη μα­τιά τις χειρονομίες, τις κρυφές σκέψεις, τους αναστε­ναγμούς, τις συσπάσεις του προσώπου και το μικρό κλα­μένο όνειρο που φώλιαζε κει κάτω. Ξέρω και τη μυ­ρωδιά απ’ τις μασχάλες της, μουρμούρισε και προχώρησε προς την κουζίνα με τις design καρέκλες.